گردشگری در فیلیپین: راهنمای جامع
گردشگری سنگ بنای اقتصاد فیلیپین است. صنعت سفر و گردشگری در سال ۲۰۲۵ به میزان ۸.۱ درصد به تولید ناخالص داخلی کشور کمک کرده است. این رقم نشان دهنده تغییر نسبت به ۱۲.۷ درصد ثبت شده در سال ۲۰۱۹ قبل از تاثیر قرنطینههای کووید-۱۹ است. این بخش همچنان یک کارفرمای قابل توجه است و ۷.۷۰ میلیون فیلیپینی تا سال ۲۰۲۵ در گردشگری مشغول به کار هستند.
تاثیر اقتصادی بازدید کنندگان بین المللی قابل توجه است. در سال ۲۰۲۵، گردشگران خارجی ۲.۲۷ تریلیون ₱ (۴۴.۱ میلیارد دلار) درآمد کسب کردند. این بازدیدکنندگان بین المللی در درجه اول از کرهٔ جنوبی، ایالات متحده و ژاپن سرچشمه میگیرند. این کشور از لحاظ تاریخی تعداد زیادی از مسافران را جذب کرده است؛ در سال ۲۰۱۵، کمپین "این بیشتر سرگرم کننده در فیلیپین است!" در ۵,۳۶۰,۶۸۲ بازدید کننده خارجی به ارمغان آورد، در حالی که ورود خارجی در سال ۲۰۱۹ به اوج خود رسید.
جاذبههای ساحلی و شگفتیهای طبیعی
فیلیپین دارای مناظر طبیعی متنوعی است که بازدید کنندگان بین المللی را به خود جلب میکند. گردشگری ساحلی، که شامل فعالیتهای ساحلی و غواصی است، ۲۵ درصد از کل درآمد گردشگری فیلیپین را تشکیل میدهد و به عنوان منبع درآمد اصلی این بخش عمل میکند. فراتر از سواحل، این کشور دارای نشانههای طبیعی قابل توجهی است. پارک ملی رودخانه زیرزمینی پورتو پرینسسا، به عنوان یکی از عجایب جدید ۷ طبیعت شناخته شده است. علاوه بر این، این کشور مکانهای تاریخی مانند شهر میراث ویگان را حفظ میکند که به عنوان یکی از ۷ شهر شگفت انگیز جدید ذکر شده است.
زمینه تاریخی و توسعه صنعت
تاریخچه سفر در این مجمع الجزایر باستانی است و به مهاجرتهای اولیه از طریق پلهای زمینی بازمیگردد. مسیرهای تجاری که توسط گروههای قومی عرب، هندی، ژاپنی و چینی ایجاد شده است، این جزایر را به تجارت منطقه ای متصل میکند. در طول اواخر قرن ۱۹ تا اوایل قرن ۲۰، صنعت گردشگری به دلیل مهاجرت از اروپا و ایالات متحده رونق گرفت و به این جزایر لقب "مروارید دریاهای شرق" را داد. این دوره رشد با ویرانی جنگ جهانی دوم قطع شد.
در حالی که این صنعت در طول تاریخ خود با چالشهای سیاسی و اجتماعی مواجه بوده است، این کشور اقداماتی را برای پرورش محیط زیست با ثباتتر برای بازدیدکنندگان اجرا کرده است. تلاشها برای بهبود ثبات سیاسی، افزایش تدابیر امنیتی و ارتقای شمولیت اجتماعی ادامه دارد. یک نمونه قابل توجه از این تعهد به حفظ و بهبود، پروژه توانبخشی Boracay است. اموال رسمی میراث فیلیپین تحت حفاظت دولت ملی فیلیپین از اموال فرهنگی (PRECUP)، در کنار سیستم ملی مناطق حفاظت شده یکپارچه (NIPAS).
آمار و رتبه بندی گردشگری
ابتکارات دولت در جذب بازدید کنندگان حرکت مثبتی را نشان داده است. به عنوان مثال، در سال ۲۰۱۲، گردشگران پس از موفقیت بین المللی کمپین بازاریابی "It's More Fun in the فیلیپین" به ۴.۲۷ میلیون نفر رسیدند. در سال ۲۰۱۱، تعداد گردشگران به ۳.۹ میلیون نفر رسید که ۱۱.۲ درصد از ۳.۵ میلیون نفر ثبت شده در سال ۲۰۱۰ افزایش یافته است. از نظر رقابت پذیری جهانی، گزارش رقابت پذیری سفر و گردشگری ۲۰۱۷، فیلیپین را از میان ۱۳۶ کشور به طور کلی ۷۹ رتبه بندی کرده است. نقاط قوت کشور در این گزارش رقابت پذیری قیمتها (رتبه ۲۲) و منابع طبیعی (رتبه ۳۷) بود.
برای مسافران و سرمایه گذاران با توجه به بخش گردشگری فیلیپین، عوامل کلیدی عبارتند از:
- گردشگری ساحلی ۲۵ درصد از درآمد بخش را به خود اختصاص میدهد.
- مقصدهای محبوب عبارتند از Boracay، Palawan، Cebu و Siargao.
- این صنعت ۷.۷۰ میلیون فیلیپینی را در سال ۲۰۲۵ استخدام کرد.
فیلیپین به تکامل چشم انداز گردشگری خود ادامه میدهد و حفظ میراث فرهنگی غنی خود را با توسعه جاذبههای طبیعی در سطح جهانی برای حمایت از اقتصاد حیاتی خود متعادل میکند.
این مقاله با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ گزارشهای چند رسانهٔ خبری نوشته شده و طبق اصول تحریریهٔ ما توسط سردبیران بررسی میشود. استانداردهای تحریریه · ارسال خبر و تماس
نظرات 0