मजकुराकडे जा
travel_transport

फिलिपिन्समधील रेल्वे वाहतूक: एक ऐतिहासिक आणि आधुनिक विहंगावलोकन

मुख्य — फिलिपिन्समधील रेल्वे वाहतुकीचा 19व्या शतकाच्या उत्तरार्धापासूनचा दीर्घ इतिहास आहे. ऐतिहासिक मालवाहतूक सेवा थांबवण्यात आल्या असताना, हे जाळे सध्या लुझोनमधील प्रवासी आणि शहरी प्रवाशांच्या वाहतुकीवर लक्ष केंद्रित करते.

फिलिपिन्समधील रेल्वे वाहतुकीचा 120 वर्षांहून अधिक समृद्ध इतिहास आहे. 25 जून 1875 रोजी स्पेनचा राजा अल्फोन्सो बारावा याने जारी केलेल्या शाही आदेशाने रेल्वेच्या पायाभूत सुविधांच्या विकासाची औपचारिक सुरुवात झाली. या आदेशाने फिलिपिन्सच्या सार्वजनिक बांधकाम निरीक्षकांच्या कार्यालयाला लुझोनवरील रेल्वेमार्गांसाठी एक सामान्य योजना तयार करण्याचे निर्देश दिले, ज्याला नंतर मान्यता देण्यात आली.

1891 मध्ये पहिले रेल्वे मार्ग पाडल्यानंतर 1892 मध्ये पहिली व्यावसायिक रेल्वे धाव घेण्यात आली. या सुरुवातीच्या ओळीने मनिलाला डागुपानशी जोडले. अमेरिकेच्या ताब्यात आल्यानंतर, मनिला इलेक्ट्रिक रेलरोड अँड लाइट कंपनीने (मेराल्को) कॉम्पॅनिया डी लॉस ट्रान्व्हियास डी फिलिपिनासकडून मालमत्ता ताब्यात घेतली, ज्यामुळे 1905 मध्ये मनिलामध्ये पहिला अनिवार्य विद्युत ट्राम मार्ग खुला झाला.

सध्याची परिचालन स्थिती आणि नेटवर्क फूटप्रिंट

आज, फिलीपिन्स रेल्वे जाळ्यामध्ये फिलिपिन्स नॅशनल रेल्वे (पी. एन. आर.) द्वारे चालवले जाणारे दोन प्रवासी मार्ग आणि लाइट रेल ट्रान्झिट अथॉरिटी आणि मेट्रो रेल ट्रान्झिट कॉर्पोरेशनद्वारे व्यवस्थापित केलेल्या तीन शहरी मास ट्रान्झिट मार्गांचा समावेश आहे. हे मार्ग केवळ लुझोनमध्ये स्थित आहेत. 2026 पर्यंत 129.85 किलोमीटर कार्यरत असलेल्या या देशाकडे सध्या 533.14 किलोमीटरचे रेल्वे पदचिन्ह आहे. जुन्या मालवाहतूक सेवा पुनर्संचयित करण्यासाठी आणि नवीन मार्ग बांधण्यासाठी योजना अस्तित्वात असली तरी एकेकाळी देशात कार्यरत असलेल्या मालवाहतूक सेवा थांबवण्यात आल्या आहेत.

नेटवर्कची परिचालन व्याप्ती मेट्रो मनिला आणि लगुना आणि क्वेझोनसारख्या प्रांतांमध्ये केंद्रित आहे, त्याचबरोबर बिकोल प्रदेशातील प्रवासी सेवा आहेत. ऐतिहासिकदृष्ट्या, पी. एन. आर. ने उत्तरेला सॅन फर्नांडो, ला युनियनपर्यंत आणि दक्षिणेकडे बिकोल प्रदेशातील लेगाझ्पीपर्यंत पसरलेले आंतरशहरी रेल्वे मार्ग चालवले, जे लोकांसाठी आणि वस्तूंसाठी एक महत्त्वपूर्ण धमनी म्हणून काम करत होते.

आव्हाने आणि भविष्यातील विकास

फिलिपिन्सच्या रेल्वे जाळ्याच्या घसरणीचे कारण दुसरे महायुद्ध, नैसर्गिक आपत्ती, कमी खर्च आणि दुर्लक्ष यासह अनेक घटक आहेत. ही घसरण 2019 च्या जागतिक स्पर्धात्मकता अहवालात दिसून येते, जिथे फिलिपिन्सला रेल्वे सेवांसाठी कमी कार्यक्षमता गुण मिळाले. ही आव्हाने असूनही, चालू असलेल्या असंख्य प्रकल्पांद्वारे 2022 पर्यंत 1,900 किलोमीटरपर्यंत पोहोचण्याच्या योजनेसह नेटवर्कचा विस्तार करण्यासाठी सरकार सक्रियपणे काम करत आहे.

पी. एन. आर. नेटवर्क प्रामुख्याने प्रवासी आणि प्रादेशिक प्रवासी वाहतुकीला सेवा देते, तर ऐतिहासिक कार्यांमध्ये पनाय आणि सेबू बेटांवरील मार्गांचाही समावेश होता. याव्यतिरिक्त, साखर कारखान्यांद्वारे चालवली जाणारी छोटी औद्योगिक रेल्वे, जसे की नेग्रोस बेटावरील हवाईयन-फिलिपिन्स कंपनीद्वारे चालवली जाणारी, रेल्वे तंत्रज्ञानाच्या पूर्वीच्या औद्योगिक उपयोगांचे प्रतिनिधित्व करते.

प्रवाशांसाठी आणि पायाभूत सुविधा नियोजकांसाठी, जाळ्याची सध्याची स्थिती समजून घेणे आवश्यक आहे. प्रमुख परिचालन तथ्यांमध्ये हे समाविष्ट आहे:

  • या जाळ्यामध्ये सध्या 2026 पर्यंत 129.85 किलोमीटरचा कार्यरत मार्ग आहे.
  • या जाळ्यामध्ये लुझोनमधील दोन पी. एन. आर. प्रवासी मार्ग आणि तीन शहरी वस्तुमान पारगमन मार्गांचा समावेश आहे.
  • 2022 पर्यंत एकूण 1,900 किलोमीटर लांबीच्या जाळ्याचे उद्दिष्ट असलेल्या सरकारी विस्तार प्रकल्पांचे उद्दिष्ट आहे.

सध्याच्या पुनरुज्जीवित करण्याच्या प्रयत्नांचे उद्दीष्ट या प्रणालीचे आधुनिकीकरण करणे आणि त्याच्या आधीच्या दशकांचे वैशिष्ट्य असलेल्या सर्वसमावेशक रेल्वे जोडणीची पुनर्स्थापना करणे आहे.

हा लेख अनेक वृत्त अहवालांच्या आधारे AI च्या साहाय्याने लिहिला आहे आणि आमच्या संपादकीय तत्त्वांनुसार संपादकांकडून तपासला जातो. संपादकीय मानके · बातमी सुचवा व संपर्क

ही पोस्ट तुम्हाला कशी वाटली?

टिप्पण्या 0

पहिली टिप्पणी तुम्ही द्या

संपर्क साधा

← फिलिपिन्स न्यूज मुखपृष्ठ
फिलिपिन्स न्यूज नवीन पोस्ट ईमेलने मिळवानवीन मजकूर ईमेलने मिळवण्यासाठी सदस्य व्हा. केव्हाही सदस्यत्व रद्द करता येते.
हे उपयुक्त वाटले का?मित्रांसह आणि सोशल मीडियावर शेअर करा