การขนส่งทางรถไฟในฟิลิปปินส์: ภาพรวมทางประวัติศาสตร์และสมัยใหม่
การขนส่งทางรถไฟในฟิลิปปินส์มีประวัติอันยาวนานกว่า 120 ปี การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานระบบรางเริ่มต้นอย่างเป็นทางการด้วยพระราชกฤษฎีกาที่ออกโดยกษัตริย์อัลฟอนโซที่สิบสองแห่งสเปนเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 1875 พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ได้กำชับให้สำนักงานผู้ตรวจการโยธาธิการของฟิลิปปินส์จัดทำแผนทั่วไปสำหรับทางรถไฟบนลูซอน ซึ่งได้รับการอนุมัติในเวลาต่อมา
ทางรถไฟสายแรกเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1892 หลังจากการวางรางรถไฟสายแรกในปี ค.ศ. 1891 บรรทัดแรกนี้เชื่อมโยงมะนิลากับดากูปัน หลังจากการยึดครองของอเมริกา บริษัท รถไฟและแสงสว่างมะนิลา (Meralco) ได้เข้าครอบครองอสังหาริมทรัพย์จาก Compañia de los Tranvias de Filipinas ซึ่งนำไปสู่การเปิดสายรถรางไฟฟ้าที่ได้รับคำสั่งแห่งแรกในมะนิลาในปี 2448
สถานะการดำเนินงานปัจจุบันและรอยเท้าเครือข่าย
ปัจจุบันเครือข่ายรถไฟของฟิลิปปินส์ประกอบด้วยรถไฟสองสายที่ดำเนินการโดยการรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์ (PNR) และสายขนส่งมวลชนในเมืองสามสายที่จัดการโดยองค์การขนส่งทางรถไฟเบาและ Metro Rail Transit Corporation เส้นเหล่านี้ตั้งอยู่เฉพาะในลูซอน ปัจจุบันประเทศมีทางรถไฟ 533.14 กิโลเมตรโดย 129.85 กิโลเมตรดำเนินการภายในปี 2569 บริการขนส่งสินค้าที่ครั้งหนึ่งเคยดำเนินการในประเทศได้หยุดชะงักลง แม้ว่าแผนการจะมีอยู่เพื่อฟื้นฟูบริการขนส่งสินค้าเก่าและสร้างสายใหม่
ขอบเขตการดำเนินงานของเครือข่ายมีความเข้มข้นในเมโทรมะนิลาและจังหวัดต่างๆ เช่น ลากูน่าและเกซอน ควบคู่ไปกับบริการสัญจรในภูมิภาคไบคอล ในอดีต PNR ดำเนินการรถไฟระหว่างเมืองที่ขยายไปทางเหนือไปยัง San Fernando, La Union และทางใต้ไปยัง Legazpi ในภูมิภาค Bicol ซึ่งทำหน้าที่เป็นหลอดเลือดแดงที่สำคัญสำหรับผู้คนและสินค้า
ความท้าทายและการพัฒนาในอนาคต
การลดลงของเครือข่ายรถไฟของฟิลิปปินส์มีสาเหตุมาจากหลายปัจจัย ได้แก่ สงครามโลกครั้งที่สอง ภัยพิบัติทางธรรมชาติ การใช้จ่ายน้อยเกินไป และการละเลย การลดลงนี้สะท้อนให้เห็นในรายงานความสามารถในการแข่งขันระดับโลกปี 2019 ซึ่งฟิลิปปินส์ได้รับคะแนนประสิทธิภาพต่ำสำหรับบริการรถไฟ แม้จะมีความท้าทายเหล่านี้ แต่รัฐบาลก็กำลังทำงานอย่างแข็งขันเพื่อขยายเครือข่าย โดยมีแผนจะไปถึง 1,900 กิโลเมตรภายในปี 2565 ผ่านโครงการที่กำลังดำเนินอยู่มากมาย
ในขณะที่เครือข่าย PNR ให้บริการขนส่งผู้โดยสารและผู้โดยสารในภูมิภาคเป็นหลัก การดำเนินงานทางประวัติศาสตร์ยังรวมถึงสายบน Panay และ Cebu หมู่เกาะ นอกจากนี้ทางรถไฟอุตสาหกรรมสั้น ๆ ที่ดำเนินการโดยโรงงานน้ำตาลเช่นที่ดำเนินการโดย บริษัท ฮาวาย - ฟิลิปปินส์ในเกาะนิโกรเป็นตัวแทนของการประยุกต์ใช้อุตสาหกรรมก่อนหน้านี้ของเทคโนโลยีรถไฟ
สำหรับนักเดินทางและนักวางแผนโครงสร้างพื้นฐาน การทำความเข้าใจสถานะปัจจุบันของเครือข่ายเป็นสิ่งจำเป็น ข้อเท็จจริงการดำเนินงานที่สำคัญ ได้แก่
- ปัจจุบันเครือข่ายมีเส้นทางปฏิบัติการ 129.85 กิโลเมตรภายในปี 2569
- เครือข่ายประกอบด้วยสายการสัญจร PNR สองสายและสายการขนส่งมวลชนในเมืองสามสายในลูซอน
- โครงการขยายงานภาครัฐ ตั้งเป้าความยาวโครงข่ายรวม 1,900 กิโลเมตร ภายในปี 2565
ความพยายามในการฟื้นฟูอย่างต่อเนื่องมีจุดมุ่งหมายเพื่อปรับปรุงระบบให้ทันสมัย และฟื้นฟูการเชื่อมต่อระบบรางที่ครอบคลุมซึ่งมีลักษณะเด่นเมื่อหลายทศวรรษก่อน
บทความนี้เขียนโดยใช้ AI ช่วยจากรายงานข่าวหลายแหล่ง และผ่านการตรวจทานโดยบรรณาธิการตามหลักการบรรณาธิการของเรา มาตรฐานด้านบรรณาธิการ · แจ้งข่าวและติดต่อเรา
ความคิดเห็น 0