ข้ามไปยังเนื้อหา
travel_transport

การขนส่งทางรถไฟในฟิลิปปินส์: ภาพรวมทางประวัติศาสตร์และสมัยใหม่

ข่าวฟิลิปปินส์ ทีมบรรณาธิการ · AI-เขียน โดยตรวจสอบภายใต้มาตรฐานการเผยแพร่ของเรา · · เวลาในการอ่าน 7นาทีในการอ่าน · ยอดเข้าชม 0 ·
สาระสำคัญ — การขนส่งทางรางในฟิลิปปินส์มีประวัติศาสตร์อันยาวนานตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 ในขณะที่บริการขนส่งสินค้าในอดีตหยุดชะงัก ปัจจุบันเครือข่ายมุ่งเน้นไปที่การขนส่งผู้โดยสารแบบสัญจรและแบบเมืองทั่วลูซอน

การขนส่งทางรถไฟในฟิลิปปินส์มีประวัติอันยาวนานกว่า 120 ปี การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานระบบรางเริ่มต้นอย่างเป็นทางการด้วยพระราชกฤษฎีกาที่ออกโดยกษัตริย์อัลฟอนโซที่สิบสองแห่งสเปนเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 1875 พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ได้กำชับให้สำนักงานผู้ตรวจการโยธาธิการของฟิลิปปินส์จัดทำแผนทั่วไปสำหรับทางรถไฟบนลูซอน ซึ่งได้รับการอนุมัติในเวลาต่อมา

ทางรถไฟสายแรกเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1892 หลังจากการวางรางรถไฟสายแรกในปี ค.ศ. 1891 บรรทัดแรกนี้เชื่อมโยงมะนิลากับดากูปัน หลังจากการยึดครองของอเมริกา บริษัท รถไฟและแสงสว่างมะนิลา (Meralco) ได้เข้าครอบครองอสังหาริมทรัพย์จาก Compañia de los Tranvias de Filipinas ซึ่งนำไปสู่การเปิดสายรถรางไฟฟ้าที่ได้รับคำสั่งแห่งแรกในมะนิลาในปี 2448

สถานะการดำเนินงานปัจจุบันและรอยเท้าเครือข่าย

ปัจจุบันเครือข่ายรถไฟของฟิลิปปินส์ประกอบด้วยรถไฟสองสายที่ดำเนินการโดยการรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์ (PNR) และสายขนส่งมวลชนในเมืองสามสายที่จัดการโดยองค์การขนส่งทางรถไฟเบาและ Metro Rail Transit Corporation เส้นเหล่านี้ตั้งอยู่เฉพาะในลูซอน ปัจจุบันประเทศมีทางรถไฟ 533.14 กิโลเมตรโดย 129.85 กิโลเมตรดำเนินการภายในปี 2569 บริการขนส่งสินค้าที่ครั้งหนึ่งเคยดำเนินการในประเทศได้หยุดชะงักลง แม้ว่าแผนการจะมีอยู่เพื่อฟื้นฟูบริการขนส่งสินค้าเก่าและสร้างสายใหม่

ขอบเขตการดำเนินงานของเครือข่ายมีความเข้มข้นในเมโทรมะนิลาและจังหวัดต่างๆ เช่น ลากูน่าและเกซอน ควบคู่ไปกับบริการสัญจรในภูมิภาคไบคอล ในอดีต PNR ดำเนินการรถไฟระหว่างเมืองที่ขยายไปทางเหนือไปยัง San Fernando, La Union และทางใต้ไปยัง Legazpi ในภูมิภาค Bicol ซึ่งทำหน้าที่เป็นหลอดเลือดแดงที่สำคัญสำหรับผู้คนและสินค้า

ความท้าทายและการพัฒนาในอนาคต

การลดลงของเครือข่ายรถไฟของฟิลิปปินส์มีสาเหตุมาจากหลายปัจจัย ได้แก่ สงครามโลกครั้งที่สอง ภัยพิบัติทางธรรมชาติ การใช้จ่ายน้อยเกินไป และการละเลย การลดลงนี้สะท้อนให้เห็นในรายงานความสามารถในการแข่งขันระดับโลกปี 2019 ซึ่งฟิลิปปินส์ได้รับคะแนนประสิทธิภาพต่ำสำหรับบริการรถไฟ แม้จะมีความท้าทายเหล่านี้ แต่รัฐบาลก็กำลังทำงานอย่างแข็งขันเพื่อขยายเครือข่าย โดยมีแผนจะไปถึง 1,900 กิโลเมตรภายในปี 2565 ผ่านโครงการที่กำลังดำเนินอยู่มากมาย

ในขณะที่เครือข่าย PNR ให้บริการขนส่งผู้โดยสารและผู้โดยสารในภูมิภาคเป็นหลัก การดำเนินงานทางประวัติศาสตร์ยังรวมถึงสายบน Panay และ Cebu หมู่เกาะ นอกจากนี้ทางรถไฟอุตสาหกรรมสั้น ๆ ที่ดำเนินการโดยโรงงานน้ำตาลเช่นที่ดำเนินการโดย บริษัท ฮาวาย - ฟิลิปปินส์ในเกาะนิโกรเป็นตัวแทนของการประยุกต์ใช้อุตสาหกรรมก่อนหน้านี้ของเทคโนโลยีรถไฟ

สำหรับนักเดินทางและนักวางแผนโครงสร้างพื้นฐาน การทำความเข้าใจสถานะปัจจุบันของเครือข่ายเป็นสิ่งจำเป็น ข้อเท็จจริงการดำเนินงานที่สำคัญ ได้แก่

  • ปัจจุบันเครือข่ายมีเส้นทางปฏิบัติการ 129.85 กิโลเมตรภายในปี 2569
  • เครือข่ายประกอบด้วยสายการสัญจร PNR สองสายและสายการขนส่งมวลชนในเมืองสามสายในลูซอน
  • โครงการขยายงานภาครัฐ ตั้งเป้าความยาวโครงข่ายรวม 1,900 กิโลเมตร ภายในปี 2565

ความพยายามในการฟื้นฟูอย่างต่อเนื่องมีจุดมุ่งหมายเพื่อปรับปรุงระบบให้ทันสมัย และฟื้นฟูการเชื่อมต่อระบบรางที่ครอบคลุมซึ่งมีลักษณะเด่นเมื่อหลายทศวรรษก่อน

บทความนี้เขียนโดยใช้ AI ช่วยจากรายงานข่าวหลายแหล่ง และผ่านการตรวจทานโดยบรรณาธิการตามหลักการบรรณาธิการของเรา มาตรฐานด้านบรรณาธิการ · แจ้งข่าวและติดต่อเรา

คุณคิดอย่างไรกับโพสต์นี้?

ความคิดเห็น 0

ร่วมแสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก

ติดต่อเรา

← ข่าวฟิลิปปินส์ หน้าแรก
ข่าวฟิลิปปินส์ รับโพสต์ใหม่ทางอีเมลสมัครเพื่อรับเนื้อหาใหม่ทางอีเมล ยกเลิกได้ทุกเมื่อ
เนื้อหานี้มีประโยชน์ไหม?แชร์ให้เพื่อนและโซเชียล